Dear Andrzej,

On behalf of EOA EC, I’ll thank you, Andrzej and also Alina, Elzbieta, Kinga and Katja for all your efforts for our 14th EOA congress.

It was really a great succes and you, the board of POL-ILKO did a great job for the delegates of EOA. I’m sure all the attendees, will never forget this wonderful and well organized congress in Krakow.

Thank you all, very, very much for all your efforts! Well done!

Please will you bring our compliments and greetings to all the speakers of the Medical Day. Also to Mr. Stanislaw Majewski for the nice present of the famous “Dragon of Krakow”.

Thank you very much again. Please bring our best regards and thanks to the Board of POL-ILKO.

Warm greetings for all of you from the Netherlands,

Ria Smeijers,
President EOA.

W dniach 7-11 maja 2014 r. odbył się 14. Kongres Europejskiego Towarzystwa Stomijnego (EOA) zorganizowany przez POL-ILKO w Krakowie. To były bardzo intensywne dni. Kongres przebiegł zgodnie z programem (zainteresowanych odsyłamy do strony kongresu: www.congress.polilko.pl). Na powitalnej kolacji w Hotelu Wyspiański mogliśmy przywitać i poznać gości, którzy przybyli do nas z wielu zakątków świata (z Europy Wschodniej i Zachodniej, Egiptu, Libanu, Meksyku i Stanów Zjednoczonych). Uroczyste otwarcie Kongresu miało miejsce w starych murach uniwersyteckich Collegium Medicum UJ przy ul. św. Anny.

Przybyli znakomici goście, profesorowie chirurdzy: Piotr Krokowicz, Jacek Szmeja, Tomasz Banasiewicz, Marek Szczepkowski, Piotr Richter, wspaniałe pielęgniarki stomijne: pani Urszula Sobczak i Grażyna Majewska, reprezentujące Polskie Towarzystwo Pielęgniarek Stomijnych. Nie mogło też zabraknąć współorganizatorki Kongresu, wieloletniej prezes POL-ILKO, Aliny Matysiak. Przyjechali nasi koledzy, reprezentanci oddziałów regionalnych POL-ILKO. Oczywiście także delegaci i członkowie towarzystw stomijnych zrzeszonych w EOA. Gościliśmy także reprezentantów siostrzanych organizacji, w tym Europejskiego Centrum Edukacji „Po Prostu”.

Pierwszy dzień obrad obejmował sesję medyczną. Mieliśmy szansę dowiedzieć się, co dzieje się na polu chirurgii jelit oraz opieki stomijnej w Polsce i na świecie. Dzień zakończyliśmy uroczystą kolacją w Wierzynku. Drugi dzień, równie intensywny w treści, wypełniły prezentacje przedstawicieli producentów sprzętu stomijnego, dzięki którym mogliśmy poznać nowości w zakresie zaopatrzenia stomii, oraz wykłady zagranicznych gości. Szczególnie interesujące to prezentacja książki kucharskiej, fantastycznie ilustrowana, nie (tylko) zdjęciami potraw, ale ludzi żyjących ze stomią, oraz wystąpienie i film Ingrid Anette, która przeszła trudną drogę i walkę o godne życie ze stomią.

Osobne spotkanie miały młode osoby ze stomią, tzw. grupa 20/40 (umownie chodzi o przedział wiekowy). We wszystkich krajach młodzi stomicy często pozostają poza stowarzyszeniami. Misją EOA jest dotarcie do tych osób i integracja środowiska młodych osób.

W sobotę odbyło się robocze spotkanie EOA, wybory kraju organizatora następnego kongresu oraz wybory do władz EOA na następną kadencję. Następny kongres zorganizuje stowarzyszenie z Holandii. Natomiast w wyborach władz EOA wyłoniono zarząd w tym samym składzie co obecnie. Po wyborach nastąpiło zakończenie oficjalnej części Kongresu. Popołudnie spędziliśmy na wycieczce do Kopalni Soli w Wieliczce, gdzie również mieliśmy kolację. W niedzielę jeszcze odwiedziliśmy Muzeum w Fabryce Schindlera. I to był ostatni punkt Kongresu.

Na koniec od uczestników otrzymaliśmy wiele słów i wyrazów podziękowania za bardzo dobrą organizację i atmosferę panującą podczas wydarzenia.

W ciągu tych kilku dni mieliśmy możliwość nie tylko wysłuchać ciekawych wykładów, ale także porozmawiać z osobami żyjącymi w różnych krajach lub mających wiedzę o życiu stomików w bardzo różnych warunkach społecznych. To bardzo pouczające doświadczenie, otwierające oczy na to, w jakim miejscu rozwoju cywilizacyjnego jesteśmy my, jak daleko lepsze warunki mamy niż wielu pacjentów, którzy niekoniecznie żyją na drugim końcu świata (choćby nasi koledzy na Ukrainie), ale także jak wiele jeszcze mamy do zrobienia, żeby osiągnąć komfort, jaki mają pacjenci z państw, gdzie opieka nad pacjentami jest lepsza niż u nas. I co ważne, ta wymiana doświadczeń może pomóc nam, ale powinniśmy też nie zapominać, że i my możemy pomóc innym.